Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

« مروری بر عملکرد اورژانس هوایی دانشگاه علوم پزشکی ابن سینا از مرداد ماه 93 تا کنون

تحلیل عملکرد پایگاه اورژانس هوایی همدان»

مقدمه:

ایران از نظر حوادث غیرمترقبه در بین ده کشور اول آسیا قرار دارد و هزینه های ایجاد شده توسط حوادث ترافیکی معادل 6% درآمد ناخالص ملی کشور است. همچنین ایران نوزدهمین کشور پهناور جهان است و با دارا بودن 26 هزار کیلومتر جاده اصلی و بزرگراه از نظر حوادث ترافیکی در ردیف کشورهای پرحادثه قرار دارد. همه ساله با بیش از 9000 حادثه پرتلفات روبرو هستیم که در همه این حوادث مداخله چند دستگاه آمبولانس به طور همزمان نیاز بوده است. زندگی عشایری و کوچ نشینی در غالب استان های کشور وجود دارد. همچنین در دسترسی به بیماران و مجروحان در روستاها، جاده های فرعی و روستایی بدلیل پراکنش بسیار وسیع و تنک بودن بافت جمعیتی با مشکل روبرو هستیم.

در سال 1393 سیاست وزارت بهداشت بر توسعه این خدمات قرار گرفت به طوریکه به عنوان یکی از بسته های طرح تحول سلامت مطرح گردید. با تأمین اعتبارات لازم از این ردیف تا تیرماه 99، 45 فروند بالگرد مشغول ارائه خدمات آمبولانس هوایی هستند.

تاریخچه: استفاده از خدمات فوریت های پزشکی به صورت هوایی به سال 1866 یعنی 152 سال قبل بر می گردد. در آن سال انسان ها با یک بالون به کمک مصدومان یک کشتی غرق شده شتافتند.

در سال 1870 یکصد و شصت مجروح از شهر محاصره شده پاریس تخلیه شد. در سال 1899 اولین آمبولانس هوایی طراحی و ساخته شد و خلبان آن هواپیما یک پزشک بود. اولین اورژانس هوایی مدرن در سال 1950 در جنگ کره بوسیله هلی کوپتر از نوع bell407 صورت پذیرفت که طی این عملیات بزرگ در طول جنگ بیش از 20 هزار مجروح به عقب و مراکز درمانی منتقل شدند.

روش انتقال به صورت انتقال با بسکت بود که در این روش هیچ اقدام درمانی روی بیمار حین انتقال انجام نمی شد، اما مطالعات نشان داد، که میزان مرگ و میر سربازان مجروح شده 50% کاهش را نشان می دهد. در ایالات متحده طی سال های 1969 تا 1979، یعنی ده سال 168000 مجروح و بیمار توسط بالگرد به مراکز درمانی منتقل شدند و در حال حاضر تعداد انتقال های هوایی در آمریکا از 40 هزار انتقال در سال متجاوز است. امروزه از آمبولانس هوایی برای انتقال مجروح، انتقال تجهیزات و نیرو بر بالین بیماران و مجروحان ارزیابی حوادث از آسمان، انتقال اعضاء پیوندی و تحویل داروهای اورژانسی گرانقیمت و پادزهرها استفاده فراوانی می گردد. در کشورما از هواپیما و بالگرد در انتقال مجروحان در سطح وسیع در جنگ هشت ساله ایران و عراق استفاده شد. اما استفاده از این خدمات در بخش غیرنظامی از سال 1379 با ایجاد یک پایگاه آمبولانس هوایی با همکاری شرکت پشتیبانی و نوسازی هلی کوپترهای ایران (پنها) با اورژانس تهران آغاز گردید.

از سال 1379 تا کنون با فراز و فرودهایی در خدمات آمبولانس هوایی مواجه بودیم که غالباً ناشی از کمبود اعتبارات و مشکلات فنی بوده است، اما از آغاز طرح تحول سلامت تا کنون 45 پایگاه اورژانس هوایی در کشور مشغول ارائه خدمات هستند.

مزیت های آمبولانس هوایی:

v     انتقال سریع تر بیماران ( بیشترین تأثیر استفاده از آمبولانس هوایی در کاهش زمان رساندن بیمار به مرکز درمانی است نه در رسیدن بر بالین بیمار).

v     انتقال نیروی متخصص بر بالین بیمار.

v     انتقال تجهیزات به مکان های مورد لزوم و پشتیبانی از ناوگان زمینی.

v     امکان دسترسی به نقاط صعب العبور، مال رو و غلبه بر ترافیک.

v     امکان ارزیابی اولیه منطقه آسیب دیده از آسمان در حوادث.

v     هدایت و راهبری ناوگان زمینی برای دسترسی راحت و مسیر یابی در حوادث بزرگ.

v     استفاده از کادر درمانی ویژه و امکانات ویژه درمانی و حمایتی .

v     شعاع عملیاتی وسیع .

v     انتقال اعضاء پیوندی، داروهای گران قیمت و غیرقابل ذخیره، کم مصرف اما حساس، خون، فرآورده های خونی و آنتی دوت ها.

تحلیل مأموریت ها

·        براساس ماهیت مأموریت:

ü      مأموریت پیش بیمارستانی 103 مورد (30%).

ü      مأموریت بین بیمارستانی 238 مورد (70%).

ü      مجموع: 341 مورد (100%)

·        براساس تعداد مصدومین و بیماران :

ü      مصدومین تصادفی  243 (58%).

ü      بیماران 175 (42%).

ü      مجموع 418 (100%)

     در برخی مأموریت ها بیش از یک بیمار یا مصدوم جابجا شده است.

 

·        براساس جنسیت

 

·        مسیر مأموریت

 

·        درخواست اعزام

 

·        گروه سنی:

·        نوع مأموریت:

 

ارائه خدمات آمبولانس هوایی در حال حاضر با چالش هایی نیز مواجه است که در حال رفع آنها هستیم.

نادر بزم آرا- کارشناس مسئول اورژانس هوایی دانشگاه.

دکتر حبیب معصومی- رئیس اورژانس پیش بیمارستانی و مدیر حوادث دانشگاه.